Uit het onderzoek blijkt dat "de meeste Nederlanders nu ongelovig zijn"  en dat "een vierde van de kerkgebouwen geen kerkelijke functie meer heeft”. Wat de vraag oproept wat dan nu de plekken zijn die mensen opzoeken "voor het vervullen van emotionele, spirituele en sociale behoeften" . En ook wat die behoeften zijn.

Dat is in de eerste plaats behoefte aan rust, zo blijkt. En rust zoeken mensen vooral in de natuur, waar ze ook inspiratie, vreugde, troost en verbinding met een groter geheel zeggen op te doen. Vreugde vinden ze in theater, bioscoop en de horeca, inspiratie ook in musea. Religieuze gebouwen zijn er voor troost en, net als in de natuur, voor rust en verbinding met een groter geheel.

Maar in vergelijking met de natuur en uitgaan, wordt van religieuze gebouwen als plek om naar toe te gaan niet veel gebruikgemaakt. Niet meer dan een derde van de geënquêteerden gaat naar eigen zeggen "minstens eenmaal per jaar” een religieus gebouw binnen. Uit het onderzoek: "Degenen die dat doen hebben hier verschillende redenen voor, zo blijkt uit de open vervolgvraag. Naast het belijden van het geloof, doet men dat vooral uit interesse voor de architectuur of kunstzinnige en culturele aspecten van de gebouwen. Daarnaast worden bezinning, rust, inspiratie, troost en herdenken genoemd. Een deel gaat er vooral voor speciale gelegenheden heen, zoals een huwelijk of begrafenis.”

Wat opvalt: jongeren willen vaker dan ouderen dat een leegstaand religieus gebouw zijn religieuze functie behoudt (19 procent van de 18-34-jarigen versus 10 procent van de 50-plussers). Ook vinden jongeren vaker dan ouderen dat het behoud van religieuze gebouwen een publieke taak is.